Een interview met Claus & Vivian geplaatst eind 2011 in het Ronald Mc Donald blaadje
“Voor Claus & Vivian Spijker uit Middelburg is 2011 een jaar om snel te vergeten. Maar ze weten zeker: “Dat zal niet gebeuren.” Het is een rampjaar geweest en eigenlijk zitten ze er nog middenin. Zoontje Sven (8 jaar) moest in een jaar tijd vier keer een levertransplantatie ondergaan. De laatste keer was begin november en voorlopig logeren ze nog wel even met broertje Erben (4 jaar) in het Ronald Mc Donald Huis Groningen. Toch willen ze hun verhaal vertellen….
Lees onder het gehele verhaal… klik op het plaatsje om het te vergroten en zo beter te kunnen lezen.
Wat heb je gevochten ventje…..maar de pijn is over….
We missen je allemaal xxxxxx
Lieve Vivian en Claus
Wat een mooi stuk zeg in het Ronald Mc Donald blaadje.
Heb een brok in me keel en de tranen staan in me ogen.
Wil jullie nogmaals heel veel sterkte wensen,
om het verlies van jullie lieve stoere bikkel.
Heel dikke knuffel voor jullie en ook aan Erben
lieve groetjes
Suzanne
Wat een mooi en aangrijpend interview(de tranen rollen over me wangen)vind het zo knap en zo ontzettend krachtig van jullie(echt petje af)jullie zijn zo immens sterk.
Wat hebben jullie een heftig en bewogen jaar gehad zeg,en wat een verdriet en spanningen moeten jullie gevoeld hebben(en nog)
Jullie Svennie heeft echt gevochten als een Tijger,en jullie ook,hoe moeilijk is het wel niet om steeds toch hoop te houden en sterk te wezen,triest intens triest dat jullie lieve stoere bikkel toch de strijd verloren heeft.
Wens jullie heeeeeeel heeeel veel Sterkte
Wens jullie heel heeeel heeeeeeel veel sterkte toe
Inderdaad, een mooi interview. Tranen staan wel in m’n ogen!
Dikke knuffel Wobbien
wat een mooie interview maar wel een hele moeilijke tyd meegemaakt met sven. verschrikkelijk. ik wens jullie veel sterkte toe.
Ik vind het een mooi interview. Wat een verdriet en spanningen hebben jullie gehad in het afgelopen jaar. Jammer voor de doktoren en verpleegsters dat het anders gelopen is dan ze verwachtten. Ze hebben zo hun best gedaan. Wat een kracht zat er in Sven om iedere keer toch maar weer door de operatie heen te komen. Jammer dat andere factoren een rol gingen spelen waardoor hij weer een terugslag kreeg. En dat kostte veel energie van zijn lichaam. xx 15 Januari 2012 om 22.45. Julia.
Wat een mooi interview, maar ook weer zo confronterend. M’n neefje heeft echt gevochten als een tijger. Het blijft onwerkelijk dat ie er nie meer is. Nou, hier dan. Want hij zal altijd bij ons zijn. En daarom heb ik ook geen afscheid genomen. We hebben ‘m naar z’n laatst rustplaats gebracht en ik heb gezegd ‘tot ziens, lieve Sven’.
Lieve Sven, mis je zo! Wat een aangrijpend verhaal uit het Ronald Mc Donald krantje van eind 2011
xxxxxxx